Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :

Netflix Landen Special: Denemarken

/

Als je denkt aan Denemarken, waar denk je dan aan? Lego? De Deense talenten van Ajax? Boer Johén? Of misschien de beroemde toren in Kopenhagen waar Bassie en Adriaan honderden speelgoedballen naar beneden kieperden? Wij denken vooral aan de geweldige film- en televisieproducties die uit dit Scandinavische land komen. Zo’n klein land dat ze zijn, maar zulke gave dingen dat ze produceren! Lees mee als je benieuwd bent naar wat Netflix te bieden heeft uit het land van geweldenaars als Lars von Trier en Mads en Lars Mikkelsen.

Deense cinema in een notendop

Omdat wij geen grote liefhebbers zijn van Nederlandse films en fictie-series, kijken we met enige jaloezie naar de Denen en hun cinema. Wist je bijvoorbeeld dat Denemarken een van de grootste filmindustrieën ter wereld had voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog? Tegenwoordig relateren we de Deense cinema al snel aan een ander bekend concept: Dogma 95. Deze Deense avant-garde beweging groeide vanaf de jaren ’90 onder filmmakers Thomas Vinterberg en Lars von Trier uit tot een bekende, principiële filmbenadering met regels als:

  • filmen op locatie
  • geen gebruik van onnodige voorwerpen
  • geen toevoeging van kunstmatig licht en geluid
  • geen gebruik van oppervlakkige actie
  • filmen met hand-held camera’s

Eigenlijk een hele naturel manier van filmen dus! Bekende Dogma 95-films zijn: Festen (Vinterberg, 1998), The Idiots (Idioterne) (Von Trier, 1998) en Italian for Beginners (Italiensk for begyndere) (Scherfig, 2000). Na de eeuwwisseling bleef de Deense cinema nog steeds erg succesvol met mooie producties als Brothers (Brødre) (Bier, 2004), After the Wedding (Efter brylluppet) (Bier, 2006) en Jagten (Vinterberg, 2012).

Deense producties op Netflix

In a Better World (Haevnen) (Bier, 2010)
Een mooi voorbeeld van Deens succes in de filmwereld. In a Better World van de gerespecteerde regisseuse Susanne Bier won in 2011 de Oscar voor Beste Buitenlandse Film, wat zeker te rechtvaardigen is. De film vertelt het verhaal van de Zweedse arts Anton wiens leven zich afspeelt in Afrika en Denemarken. Zijn gezin krijgt in de tussentijd te maken met emotionele problemen, want Anton en zijn vrouw Marianne zijn gescheiden en ondervinden hier beide problemen van. Bovendien blijkt dat hun zoontje Elias op school gepest wordt. Elias zal later vriendschap sluiten met zijn klasgenoot Christian, die net nieuw in de klas is. Christian is met zijn vader vanuit Londen naar het Deense dorp verhuisd, nadat zijn moeder aan kanker is overleden. Vooral Christian blijkt in bepaalde gevallen een wraaklustige jongen te zijn en hij neemt Elias hierin mee. Dit leidt tot hele gevaarlijke situaties. Intussen krijgt Anton in het vluchtelingenkamp waar hij werkt, ook te maken met het thema wraak, zij het in een hele andere context. In a Better World is een mooie film die het absoluut verdient om bekeken te worden op Netflix. Filmtechnisch is het top; de scènes kennen een heel mooi en warm kleurenpalet, niet alleen in Afrika maar ook in het koelere Denemarken en deze beelden worden ondersteund met een fijne belichting. Ook het acteerwerk is puik, maar wat wil je met gelouterde acteurs als Ulrich Thomsen (Festen, Brødre), Mikael Persbrandt (The Hobbit), Trine Dyrholm (Festen, A Royal Affair) en Kim Bodnia (The Killing, The Bridge). Ook de jonkies die Elias en Christian spelen, zetten een zeer knappe rol neer. Als laatste moet ook gezegd worden dat de emotie en drama in deze film rustig en uitgebalanceerd is. De Denen weten hoe je drama op een mooie manier uit kunt werken, zonder dat daar bombastische Hollywood-regels aan te pas komen. Een topper dus!

In a Better World
William Johnk Nielsen speelt de ongrijpbare Christian

Breaking the Waves (Von Trier, 1996)
Lars von Trier is waarschijnlijk Denemarken’s bekendste regisseur die intussen ook al de nodige producties buiten Denemarken heeft gemaakt. Zoals Breaking the Waves, waarin we Bess en haar Noorse man Jan volgen. Ze wonen in een kerkelijke gemeenschap in Schotland waarin God (uiteraard) een belangrijke rol speelt in het dagelijks leven. Jan werkt op een boorplatform en moet daarom regelmatig van huis. Op een dag krijgt Jan een ongeval tijdens het werk en raakt hij verlamd. Voor Bess en Jan breekt dan een periode aan waarin hun relatie in een intensieve, zware en bedrukte periode komt. Bess verandert zo erg door deze gebeurtenis dat haar omgeving behoorlijke maatregelen zal moeten nemen. De film is bepaald geen vrolijke, de sfeer is erg bedrukt en dit past wel goed bij de omgeving waarin Bess leeft. Bess wordt gespeeld door Emily Watson (van o.a. EquilibriumThe Politician’s Husband en The Theory of Everything), en we zien Stellan Skarsgård (van o.a. Good Will Hunting en In Order of Disappearance waar we eerder een recensie van plaatsten) als Jan. Wel een interessante film, maar laat hem nog even liggen als je iets luchtigs zoekt.

Dance for me (Dans for mig) (Philp, 2012)
Dance for me is een documentaire die twee jeugdige danstalenten volgt. Het meisje heet Mie en is Deens, de jongen is de Russische Egor. Hij verblijft bij de familie van het meisje in Denemarken. Ze doen mee aan veel danswedstrijden en hopen hier grote successen mee te behalen. Als een vlieg op de muur volgt de docu de levens van deze jongeren. Het gaat uiteraard om dansen, maar eigenlijk gaat het nog meer om hoe Egor worstelt met de heimwee naar zijn moeder en hoe hij op de weg van het opgroeien de nodige moeilijkheden ondervindt. Hij is tenslotte nog maar 15, wonend in een vreemd land en alles opgevend voor het dansen. Dit is een aardige documentaire om te kijken, al moet je geen al te grote hekel aan dansen hebben, want dit speelt nu eenmaal een prominente rol. Verder was de moeder van Mie een redelijke irritatiefactor met haar bemoeizucht en haar vermogen om tot vervelends aan toe kritisch te zijn op het dansspel van de jonkies (net zoals dat die Amerikaanse moeders van Beauty Queen Pageants ook bloed irritant zijn). Maar de moeder is, net als de documentaire, niet gescript en daarom biedt Dance for me wel een aardig kijkje in deze competitieve wereld.

The Killing (Forbrydelsen) (2007-2012)
Een van Denemarken’s bekendste televisieseries, die ook in het buitenland populair werd. Hoofpersonage Sarah Lund werd ook een cultheldin, met haar bekende warme, wollen truien. Deze rechercheur moet onderzoek doen naar de moord op een tienermeisje, maar belandt op den duur in de wereld van de Deense politiek. Een bekend politiek kopstuk wordt gespeeld door Lars Mikkelsen (broer van Mads) en hij wordt geconfronteerd met mogelijke sporen van de moord op het meisje Nanna. Het spannende recherchewerk moet uiteindelijk leiden naar de dader van de moord. The Killing is een prima serie met een vertrouwde dosis Scandinavische kwaliteit, maar er is een serie die hierin nog een stap verder gaat en deze staat hieronder beschreven!

The Killing
Lars Mikkelsen en Sofie Grabol als Troels Hartmann en Sarah Lund

The Bridge (Bron) (2011- )
Jaaaa! Onze favoriet van deze lijst! Heb je wel al The Killing gekeken en nog niet The Bridge? Begin hier aan! En begin hier ook aan als je The Killing niet hebt gezien. Het bleek bij ons een serie te zijn van het kaliber “ik begin nu aan een aflevering en ik kijk het hele seizoen uit tot diep in de nacht”. Dus u bent gewaarschuwd. De Deense rechercheur Martin (Kim Bodnia) en de Zweedse rechercheur Saga (Sofia Helin) nemen je mee naar een bijzonder fascinerende Scandi-crimi. In het eerste seizoen zie je hoe er op de Sontbrug een lijk wordt gevonden, precies op de Deens-Zweedse grens. Vreemd toch? Maar nog vreemder wordt het wanneer blijkt dat het twee halve lijken zijn die op de brug bij elkaar zijn gevoegd. Wat volgt is een diepgaand onderzoek naar de moordenaar, maar dit mysterieuze figuur blijkt Saga en Martin steeds een slag voor te zijn. Dit seizoen sluit af met een waanzinnige climax. Naast het spannende kat-en-muis-spel tussen de recherche uit Malmo/Kopenhagen en de moordenaar, zijn ook de privé levens van Saga en Martin boeiend om te volgen. Beiden hebben hun eigenaardigheden en dit zorgt voor een typische omgangsvorm tussen de twee. Saga wist bij ons uit te groeien tot een van de favoriete vrouwelijke televisiepersonages. The Bridge laat met een stiekeme knipoog ook de fijne cultuurverschillen tussen de Denen en de Zweden zien. Zweden zijn nogal precieze en minder flexibele mensen, terwijl de Denen wat losbandiger zijn. Een leuke bijkomstigheid is dat je na een paar afleveringen ook het verschil tussen de Deense en Zweedse taal gaat horen! Kortom, een topper die het verdient om bekeken te worden. Helaas is seizoen 2 nog niet verschenen op Netflix. Seizoen 3 is momenteel in de maak. Can’t wait! Overigens is de introductie tune van The Bridge ook erg fijn. Een typisch Schandinavische koelte wordt gecombineerd met het pakkende nummer ‘Hollow Talk’ van Choir of Young Believers.

Dicte (2012- )
Dicte is televisieserie met wederom misdaad als belangrijkste thema. Het personage Dicte is als het ware de Deense Peter R. de Vries en graaft als misdaadjournalist graag in bekende misdaadzaken. Dicte is nogal een doortastend vrouwtje en daarom heeft ze bepaalde verdachte zaken snel in het vizier. Dicte is naar ons idee wat minder bekend dan The Killing en The Bridge, maar mocht je een liefhebber zijn van misdaadseries, kun je deze serie altijd eens gaan proberen.

Dancer in the Dark (Von Trier, 2000)
Naast Breaking the Waves staat er nog een film van de Deen Von Trier op Netflix: Dancer in the Dark met in de hoofdrol de IJslandse zangeres Björk. Zij vertolkt hierin de rol van de Tsjechoslowaakse Selma die in de jaren ’60 met haar zoontje naar de VS trekt. Ze moet hier aan de slag in een fabriek. Elke dollar die ze hier verdient, legt ze opzij voor een operatie van het oog van haar zoontje. Zowel Selma als het jongetje lijden aan een oogziekte waaraan ze langzaam hun zicht zullen verliezen, vandaar dat Selma inzet op een operatie. Daarna volgen er gebeurtenissen die dat hele plan door de war gooien en het lot van Selma koerst af op een dramatische ontknoping. Wederom een heftige dramafilm. Bevat daarnaast ook veel muziek van Björk zelf (en o.a. Thom Yorke van Radiohead).

The Three Musketeers (Anderson, 2011)
Wel, dit is niet zozeer een Deense film, maar in de hoofdrol zien we wel een van meest prominente acteurs uit Denemarken: Mads Mikkelsen uiteraard. Hij kruipt in de rol van Rochefort, de compagnon van slechterik Richelieu, gespeeld door die andere baas Christoph Walz. The Three Musketeers is natuurlijk een moderne vertelling van De Drie Musketiers, naar het boek van de Franse Alexandre Dumas. De Drie Musketiers gaan samen met D’Artagan op pad om te voorkomen dat Richelieu en companen een oorlog uitlokt tussen Engeland en Frankrijk. Een historische film met een komische inslag. Buiten Mads en Christoph, zien we bijvoorbeeld ook Orlando Bloom en Milla Jovovitch (o.a. Zoolander) in beeld verschijnen.

The Three Musketeers
Een goed acteur kan elke rol spelen. Zo ook Mads. Van een Deense kleuterleider tot een Franse bad guy, hij kan het allemaal!

Deense producties buiten Netflix

Zoals je merkt, is er een aardig aanbod aan Deense producties op Netflix te vinden. Wat ons betreft mogen er nog wel een paar bij, want de Denen maken gewoon echt interessante films. Mocht je inmiddels ook fan zijn van de Deense cinema, of wil je het verder verkennen, zoek dan eens naar:

Jagten (Vinterberg, 2012)
Jagten hebben we al eerder aangemerkt als topfilm. Kleuterleider Lucas (Mads Mikkelsen) wordt beschuldigd van misbruik van een jong meisje. Als deze aantijging eenmaal loopt, komt er een sneeuwbaleffect en gaat bijna het hele dorp zich tegen hem keren omdat de mensen denken dat hij inderdaad schuldig is. Het gaat van kwaad tot erger, de effecten van de beschuldigingen worden harder en harder. Een bijzonder aangrijpende film met -uiteraard- heel mooi acteerwerk. Een film die je bij de strot gaat pakken.

Jagten
Mads Mikkelsen als kleuterleider Lucas in Jagten

Brødre (Bier, 2004)
Naast In a Better World heeft Susanne Bier nog meer noemenswaardige films op haar CV staan, zoals Brødre. Michael (Ulrich Thomsen) en Jannik (Nikolaj Lie Kaas) zijn twee broers; Michael is officier in het Deense leger en wordt naar Afghanistan uitgezonden, terwijl Jannik net vrij is gekomen uit de gevangenis. Wanneer Michael in Afghanistan in een gevaarlijke situatie terechtkomt, loopt het mis en wordt hij gevangen genomen. De Deense autoriteiten denken echter dat hij is omgekomen en melden dit bij Michael’s vrouw Sarah (Connie Nielsen). Sarah en Jannik zijn uiteraard kapot van dit bericht en trekken naar elkaar toe in hun rouwproces. Jannik integreert vanaf dat moment steeds meer in Michael’s gezin, totdat Michael zelf weer op de stoep staat… Intrigerend verhaal dat in Brothers een Amerikaanse remake kent (met Jake Gyllenhaal, Tobey Mcguire en Nathalie Portman).

After the Wedding (Efter Brylluppet) (Bier, 2006)
Nu we toch Bier’s collectie bespreken, kunnen we After the Wedding er ook gelijk bij vermelden. Wederom hebben we hier een indrukwekkende film te pakken en wij vinden dit zelfs de beste van de tot nu toe besproken ‘Bier-films’. Wellicht heeft dat ook te maken doordat Mads in deze film te bewonderen is en zijn rol vanzelfsprekend met verve invult, hij is tenslotte een topacteur. Hij speelt de rol van Jacob, een Deense man die in India een weeshuis runt. Op een dag moet hij terug naar Denemarken, want hij is door een bedrijf benaderd voor de sponsoring van het weeshuis. Jørgen, de man die Jacob wil sponsoren, vraagt hem om nog even in Denemarken te blijven en de bruiloft van zijn dochter bij te wonen. Vanaf dat moment rolt Jacob in het leven van Jørgen en er ontwikkelt zich een merkwaardige en bijzondere situatie. Er schuilt veel meer achter de reden van Jacob’s terugkeer naar Denemarken. After the Wedding is, zoals we al eerder aangaven, een bijzonder indrukwekkende film die er zeker bij je gaat inhakken. Naast Mads levert ook de rest van de cast mooi acteerwerk af. Vooral Rolf Lassgård maakt veel indruk!

After the Wedding
After the Wedding

De Anders Thomas Jensen-komedies: Flickering Lights (2000), The Green Butchers (2003) en Adam’s Apples (2005)
We sluiten de rij van Deense producties af met 3 gortdroge komedies. Wat hebben ze gemeenschappelijk? Ze zijn alledrie door Anders Thomas Jensen geregisseerd, in alledrie de films hebben -en ja daar zijn ze weer- Mads Mikkelsen en Nikolaj Lie Kaas een rol en alledrie zijn ze doorweekt van de zwartgallige humor die zo typerend is voor Scandinavische films (kijk bijvoorbeeld maar naar het Noorse In Order of Disappearance). Maar toch zijn de drie films ook weer erg verschillend van elkaar. In Flickering Lights volgen we een groepje gangsters met een vette buit die op de vlucht zijn. The Green Butchers laat zien hoe twee slagers een op geheel eigenwijze een…uhm…biologische bedrijfsvoering hanteren. Met Mads als bezwete, stoïcijnse worstenmaker en Nikolaj in een grappige dubbelrol. Tot slot zien we in Adam’s Apples opnieuw een bont gezelschap aan karakters, waaronder een pastoor, een agressieve Arabier, een verkrachter en een Neo-Nazi. Er zit een hele aparte maar geweldige humor in de film: Droog, Deens en vooral pikzwart. Wij kwamen in ieder niet bij van het lachen. Kijk je mee naar de trailer van The Green Butchers?

Hopelijk zijn deze titels (binnenkort) op de Nederlandse Netflix te vinden, want ze zijn absoluut de moeite waard. Dat was voor nu onze reis naar Denemarken. Zoals je kunt zien, zijn er veel mooie producties in het Scandinavische land te vinden en we hopen dat de Deense cinema er nog meer fans zal bij krijgen! Indtil næste gang!

  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Pinterest