Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :

The House of Small Cubes (2008): Duikend naar dierbare herinneringen

/

Je wordt ouder. Je omgeving verandert. Misschien word je zelfs een tikkeltje eenzaam. Maar je wilt blijven wonen waar je woont. Als de waterstand eenmaal je vloer heeft bereikt, betekent dat dus maar één oplossing: de hoogte in bouwen met een nieuwe verdieping gemetseld boven op je huisje.

In de korte animatiefilm The House of Small Cubes is het precies dit wat de hoofdpersoon, een oudere man, doet. Gedurende zijn leven heeft hij al meerdere nieuwe lagen op zijn huis moeten bouwen om droog te blijven. Als hij op een dag, tijdens het vissen door een luik in z’n vloer zijn geliefde pijp in het water laat vallen, besluit hij om een duikpak te kopen en af te dalen op zoek naar z’n rook-accessoire.

En dan komen er herinneringen naar tijden toen bepaalde verdiepingen van zijn woning nog niet onder water stonden. Toen hij daar nog leefde. Vanaf zijn jeugd tot het moment dat hij weduwnaar werd na het overlijden van zijn geliefde vrouw.

De animatiestijl is schitterend en doet denken aan een aquarel-schilderij, iets wat past bij het met water omgeven huis. De tijd van 12 minuten maakt deze animatiefilm ook ideaal om even van te genieten tussen tweede bezigheden in. Wat The House of Small Cubes tevens een zeer knappe korte film maakt is het feit dat er een goed en sterk verhaal wordt verteld in zo een kort tijdsbestek.

Het einde, waarin ruimte is voor je eigen interpretatie, maakt het helemaal af. Want is de oudere man nu eenzaam en verdrietig om zijn vrouw te moet missen of kijkt hij vol tevredenheid en misschien met een vleug heerlijke melancholie terug op een schitterend beleefde tijd samen met de liefde van zijn leven?

the House of Small Cubes Netflix review recensie Tsumiki no ie colours
Het huis door de tijd heen. Bron: The House of Small Cubes/Netflix
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Pinterest